شرکت سهند ارتباط خاورمیانه
تلفیق خلاقیت و یکپارچگی

نقشه فیبر نوری در دریا2

انتشار در 24 دی 1401 در

نقشه فیبر نوری در دریا

نقشه فیبر نوری در دریا به ما نشان می دهد که چگونه شبکه بزرگ و پیچیده کابل های زیر دریایی اینترنت در سراسر جهان گسترده شده است. این نقشه که توسط شرکت آنالیز مخابراتی Telegeography تهیه شده است.

دنیای بی سیم به چند صد کابل فیبر نوری که در کف اقیانوس گذاشته شده است بستگی دارد. اگرچه ما در دنیایی زندگی می کنیم که به طور فزاینده ای بی سیم می شود، این اتصال به سیم های زیر اقیانوس بستگی دارد.

کابل‌های زیردریایی یا در اصل فیبر نوری زیر دریایی، کشورهای سراسر جهان را از طریق کابل‌هایی که در کف اقیانوس قرار می‌دهند به هم متصل می‌کنند. این کابل ها – اغلب هزاران مایل طول دارند – می توانند حجم عظیمی از داده ها را به سرعت از یک نقطه به نقطه دیگر منتقل کنند.

کابل  زیردریایی چیست؟

کابل زیردریایی یک کابل فیبر نوری است که در اقیانوس قرار می گیرد و دو یا چند نقطه فرود را به هم متصل می کند.

کابل زیر دریایی تقریبا  پهن‌تر از شیلنگ باغبانی است، کابل‌های امروزی عموماً شامل فیبرهای نوری هستند و اطلاعات را حمل می‌کنند. سپس با ژل سیلیکون پوشانده می‌شوند، و در لایه‌های مختلفی از پلاستیک، سیم‌کشی فولادی، مس و نایلون پوشانده می‌شوند تا عایق کاری را فراهم کنند. از سیگنال محافظت می کند و همچنین کابل را در برابر آسیب های ناشی از حیات وحش، لنگرها و ماهیگیری، یا آب و هوا و سایر رویدادهای طبیعی محافظت می کند.

کابل‌ها با استفاده از کشتی‌هایی که به‌طور خاص برای این منظور ساخته شده‌اند، قرار می‌گیرند و زیرساخت‌های «گیاه مرطوب» را به آرامی روی بستر دریا می‌گذارند. این کشتی های ویژه می توانند هزاران کیلومتر کابل نوری را به دریا منتقل کنند. یک گاوآهن زیردریایی ویژه نیز برای فروکردن و دفن کابل‌های زیردریایی در امتداد بستر دریا نزدیک‌تر به سواحل، جایی که فعالیت‌های دریایی، مانند لنگر انداختن و ماهیگیری، رایج‌تر است و می‌تواند به کابل‌های زیردریایی آسیب برساند، استفاده می‌شود.

گیل سانتالیز، موسس و مدیر عامل ایستگاه فرود کابلی نیوجرسی NJFX، توضیح می‌دهد: «ما بیش از 150 سال است که کابل‌های زیردریایی داشته‌ایم، و واقعا بهترین راه برای ارتباط بین کشورها و قاره‌ها می باشد.»

ابتدایی‌ترین برنامه، انتقال اطلاعات در یک بخش از جهان به قسمت دیگر است، اما ما آن را تغییر داده‌ایم تا به برنامه‌ها اجازه دهیم همزمان در چندین کشور وجود داشته باشند، عملکرد برنامه‌ها را افزایش دهیم و محیط زیست را حفظ کنیم. مکان‌هایی که می‌توانید برنامه‌هایی را با ردپای کربن صفر اجرا کنید، اما در کشوری که آن منبع را ندارند، از برنامه لذت ببرید.»

فناوری کابل کشی با سرعت تکامل یافته است

پس از انتخاب مسیر مورد نظر، کشتی های متخصص کار کابل کشی را آغاز می کنند که به کف اقیانوس رها می شود. این کشتی‌ها قرقره‌های غول‌پیکر کابل‌ها را قبل از اینکه به آرامی و دقیق باز کنند و روی کف اقیانوس بگذارند، نگه می‌دارند. هنگامی که کابل ها شروع به نزدیک شدن به خشکی می کنند، کابل ها اغلب در ترانشه هایی که توسط گاوآهن های زیر دریا ایجاد می شود، دفن می شوند تا از آنها در برابر آسیب محافظت شود.

اگرچه طبق گزارش‌ها، 16 مورد از درهم‌تنیدگی نهنگ‌ها با کابل‌های تلگراف زیردریایی قبل از سال 1966 گزارش شده بود، امروزه کابل‌ها به ندرت با حیات وحش محلی تداخل می‌کنند، اگرچه گاهی اوقات به شقایق‌ها و امثال آن‌ها اجازه می‌دهند در منطقه‌ای ثابت شوند که در غیر این صورت نمی‌توانستند. حل کن.

 

گاهی اوقات کوسه ها کابل‌های زیر دریا را گاز می‌گیرند – که احتمالاً توسط سیگنال‌های الکتریکی جذب می‌شوند – در تحقیقاتی که اخیراً توسط Google در سال 2014 انجام شد. اما چنین رویدادهایی نادر هستند ولی می‌توان با کابل‌های زرهی اضافی از کابل های محافطت کرد.

سال گذشته بیش از 500000 گوش ماهی جابجا شد تا بتوان یک کابل فیبر در بستر دریا در بندر ارین و پورت گرنو در جزیره Man در جزایر بریتانیا نصب کرد. کابل مخابراتی Havhingsten به طول 584 مایل (940 کیلومتر) جزیره را به ایرلند، بریتانیا و دانمارک متصل می کند.

 

کابل ها حاوی تعدادی تکرارکننده هستند که تقریباً هر 100 کیلومتر سیگنال را در طول کابل تقویت می کنند. در هر انتها، کابل‌ها در داخل یک ایستگاه فرود کابل به زمین می‌رسند، از آنجا که داده‌ها به مکان نهایی خود هدایت می‌شوند.

کابل ها حاوی تعدادی تکرارکننده هستند که تقریباً هر 100 کیلومتر سیگنال را در طول کابل تقویت می کنند. در هر انتها، کابل‌ها در داخل یک ایستگاه فرود کابل به زمین می‌رسند، از آنجا که داده‌ها به مکان نهایی خود هدایت می‌شوند.

برایان لاوالی، ارشد توضیح می‌دهد: «کابل‌های فیبر نوری از مولتی‌پلکسی با طول موج متراکم (DWDM) استفاده می‌کنند، فناوری که به موجب آن طول‌موج‌های چندگانه – هر کدام با سرعت صدها گیگابیت در ثانیه کار می‌کنند – ظرفیت حمل اطلاعات یک کابل زیردریایی را به حداکثر می‌رساند. مدیر بازاریابی راه حل ها در شرکت مخابراتی و شبکه سینا. تقویت‌کننده‌های نوری، که هنوز در فضای شبکه‌ای زیردریایی به عنوان تکرارکننده‌ها شناخته می‌شوند، این سیگنال‌ها را در فواصل زمانی معینی که مسیرهای بین اقیانوسی خود را طی می‌کنند، تقویت می‌کنند.

لاوالی می‌گوید که به همان ترتیبی مانند OpenRAN و کانتینرها تفکیک بیشتری بین اجزا ایجاد می‌کنند، لاوالی می‌گوید که معرفی کابل‌های باز و تفکیک SLTE از «مجموعه مرطوب» به این معنی است که سیستم‌های کابلی می‌توانند به‌طور معمول‌تر ارتقا داده شوند و انتخاب‌های متنوع‌تری در هنگام انتخاب جدید داشته باشند. اجزاء.

مدل Open Cables منجر به پیوستن بسیاری از فروشندگان ارتقاء جدید به صنعت شبکه زیردریایی شد و اپراتورهای کابل زیردریایی مزایای انتخاب گسترده تر فناوری و فروشندگان SLTE را درک کرده و قدردانی کردند. سیستم‌های زیردریایی، مانند Southern Cross، اکنون با ارتقاء فناوری SLTE، بیش از 80 برابر ظرفیت طراحی اولیه خود قادرند.

در هر انتهای کابل یک ایستگاه فرود کابل قرار دارد. مانند یک مرکز داده معمولی، تجهیزات شبکه مهمی را در خود جای داده است که کابل را تغذیه می کند و عملیات آن را کنترل می کند.به طور کلی این مسیرها که در نقشه فیبر نوری در دریا دیدید از اهمیت استراتژیکی بالایی برخوردارند، اما اقدامات محافظتی از این مسیرهای حیاتی نسبتا اندک است.

شاید به این مطالب نیز علاقه داشته باشید